Gastblog van Samantha over haar zoon met een beperking

Weer een mooi verhaal van een moeder over haar zoon met een beperking

Mijn naam is Samantha, Moeder van een prachtige zoon genaamd Jayden.
Hij is mijn voorbeeld , mijn rolmodel ook al zit het vaak tegen hij blijft altijd positief en
vrolijk.
Jayden is 10 weken te vroeggeboren op de Dominicaanse Republiek.
Hierdoor heeft hij zuurstof te kort gehad in zijn hersenen en een hersenbeschadiging
opgelopen met een duur woord: Cerebrale Parese.

De afgelopen jaren waren een ware rollercoaster.
Toen hij 8 jaar geleden geboren werd, vonden de artsen alles wat afwijkend aan hem
was passend bij een prematuur baby.
Toen ik bijna twee jaar later eindelijk toestemming had van de rechter om het land te
verlaten kon ik terug naar Nederland.
Daar ging ik al vrij snel de medische molen in.
De huisarts verwijs ons door naar een kinderarts omdat hij een achterstand had, na een
half jaar fysiotherapie was hij niet voldoende ontwikkeld en werden wij doorverwezen
naar de neuroloog.

Diagnose
Jayden was drie jaar toen hij voor het eerst onder narcose ging voor een MRI en daar
werd de diagnose gesteld: Cerebrale Parese
De grond zakte op dat moment onder mijn voeten weg, de prognose was een normale
levensverwachting maar de vraag of hij ooit zou praten, lopen of zindelijk zou worden
was de grote vraag
Ik weet nog dat ik een opmerking maakte; ,, Nou dat scheelt dure schoenen kopen “ puur
uit nervositeit word ik sarcastisch.
Tijd om bij te komen was er niet er moest van alles geregeld worden want hoe gaat dit
leven verder?
Ik vond het heel moeilijk om het een plekje te geven dat juist ik moeder werd van een
gehandicapt kindje
Denken aan de toekomst zag ik al helemaal niet zitten.

Depressie
Ik deed alles uit liefde voor mijn kind en probeerde alles zo goed mogelijk te regelen.
Zelf heb ik Fibromialgie en ben HSP, ik bleef altijd maar doorgaan tot ik depressief werd.
Iedereen om mij heen had het door behalve ik, ik wou het niet erkennen tot ik steeds
verder weg zakte.
Toen ik ook nog eens de diagnose kreeg dat ik al vijf jaar onrustige cellen in mijn
baarmoeder had die ze niet onder controle kregen besloot ik het roer om te gooien.
Ik besloot Jayden zijn beperkingen niet als een beperking te zien maar als iets
bijzonders.

Operatie
Begin dit jaar werd ik geopereerd en werd mijn baarmoeder verwijderd, nu was dit boek
ook gesloten na 5 jaar die onzekerheid.
Na mijn operatie moest ik rust nemen dit was voor mij het juiste moment om dingen te
gaan verwerken.
Ik besloot om mijn verleden van mij af te gaan schrijven.
Toen het eenmaal op papier stond dacht ik dat het wellicht andere ouders zou kunnen
helpen en zo begon mijn blog.

Toekomst
Bang voor de toekomst ben ik niet meer, ik maak er het beste van.
Ik probeer alles zo goed mogelijk te regelen voor Jayden en ik probeer hem een zo
normaal mogelijk leven te laten lijden.
Inmiddels kan hij praten en is hij zindelijk, lopen is nog steeds een dingentje
maar wie
weet wat de toekomst brengt niemand die ons daar antwoord op kan geven.
Mijn leven draait fulltime om Jayden, ik ben mantelzorgster voor mijn eigen kind.
Nooit verwacht dat mijn leven er zo uit zou komen te zien maar na alle ellende geniet ik
met volle teugen van hem en zie ik hem als een bijzonder kind één die uniek is!
Wil je ons ook volgen op Social Media of mijn blogs lezen?

mantelzorgmamarolmodel.jouwweb.nl Instagram en facebook; rolmodelmama

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Er is een Jarig

12 Oktober 2020 Vandaag lekker een dagje vrij. Eerst wezen sporten en toen naar huis. Felicia is deze week jarig dus naar het feesthuis gega...