Verhaal van een moeder van een kind met autisme

Ten eerste bedankt dat je verhaal hebt willen doen

Hieronder lees je het verhaal van een moeder die dus ook te kampen heeft met kinderen met autisme. Mocht je vragen hebben omtrent deze Blog of wil je zelf je verhaal vertellen dan kan dat natuurlijk je kan links het contactformulier invullen of mij mailen op kelly3044@gmail.com

Ik heb zelf ook een site op facebook.
Autisme en verstandelijke beperking.


Ik heb een dochter van 7 en een zoon 21 maanden.
Ik de moeder van de kinderen heb op mijn 7e de diagnose autisme gekregen.

Ik werd tot mijn 20 ste op school gepest en buitengesloten doordat ik anders was. Ik kan goed leren, maar sociaal op scholen is niet vol te houden voor mij. 

Mijn dochter kreeg haar autisme diagnose op haar 6e verjaardag. Ik wist zelf al dat ze het had, ik herkende veel van mezelf in haar. Ze maakt moeilijk contact met andere kinderen of op een onhandige manier. Ze kan veel praten over onderwerpen die haar interesse hebben. Daar zitten andere kinderen dan niet altijd op te wachten. Ongeveer toen ze 2 was merkte ik dat er iets niet klopte. Ze huilde veel, veel onverklaarbare angsten. 
Op de peuterspeelzaal ging het helemaal mis, kreeg haar daar niet heen. Woedeaanvallen als ik haar weer ophaalde. Last van de stof van kleding, ook geen enkele schoen zit goed genoeg. Ik heb dus een lange strijd moeten leveren om de diagnose te krijgen voor haar.  Ik werd niet geloofd, omdat ze vrij intelligent is, oogcontact maakt. Veel praat. Uiteindelijk met 6 jaar was het overduidelijk dat ze het had. Pas toen haar school het ook zei die dus ook dachten dat ze autisme had, werd ik serieus genomen. 

Nu begint mijn zoontje van bijna 2 dezelfde soort trekjes te krijgen. Vanaf zijn geboorte slaapt hij elke nacht slecht. Elke nacht moeten we 4 keer langs hem om hem te troosten. Krijsen oorverdovend. Hij gaat 3 dagen naar de opvang om ons te ontlasten. Hij heeft veel woedeaanvallen en is vaak ontroostbaar afgewisseld met super vrolijklheid. Motorisch loopt hij achter daarvoor is hij bij een fysio geweest. Ook praten lukt nog niet echt een paar woorden maar dan wel heel erg onduidelijk. Dat is nu nog normaal op die leeftijd. We krijgen steeds te horen hoort erbij slecht slapen op die leeftijd. Of hoort erbij die woedeaanvallen op die leeftijd. Ik kan je vertellen ik kan het niet meer horen hoort erbij. Het is onzin, je weet als ouder heel goed wanneer het niet pluis is. Echt van alles al naar geprobeerd, geven hem geen melk meer, biologische voeding. We weten het niet meer. Ook hij heeft woedeaanvallen als ie van de opvang weer komt. Bij elke overgang eigenlijk. Hield lange tijd niet van in bad gaan. Ook aankleden is bij hem een ramp hij houd er niet van. Erg gevoelig voor geur geluid.
Afgelopen week zaten we er echt doorheen. Hebben veel gehuild als ouders. Het breekt ons soms op zo weinig slaap.

Ik hoop van harte jij het allemaal beter hebt en wat hebt aan dit verhaal ter ondersteuning aan je eigen leven.

Anoniem


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Er is een Jarig

12 Oktober 2020 Vandaag lekker een dagje vrij. Eerst wezen sporten en toen naar huis. Felicia is deze week jarig dus naar het feesthuis gega...